İlginizi Çekebilir
  1. Ana Sayfa
  2. Bahçe Bitkileri
  3. Ahududu Yetiştiriciliği

Ahududu Yetiştiriciliği

ara görsel

Bu yazımızda sizlere ahududu yetiştiriciliği hakkında bilgi vereceğiz. Ahududu hayatımızda birçok yere sahiptir. Taze tüketimi yanında meyve suyu, pastacılık, dondurma, derin dondurma gibi sanayiye yönelik tüketim şekilleri ile ön plana çıkmaktadır.

ahududu yetiştiriciliği

Ülkemizde hemen hemen her yerde rahat bir şekilde yetiştiriciliği yapılmalıdır. Ortalama 1000m rakım üstünde doğal olarak yetiştiriciliği görülmektedir. Bu yörelerde halk tarafından farklı isimler almıştır. Bunlar; ağaç çileği, ayı üzümü, more, mudimak, kavuklu çilek, kırmızı böğürtlendir.

Peki ülkemizin her yerinde yetişebilen ve hayatımızda büyük bir yere sahip olan bu bitki nasıl yetiştirilir???

Ekolojik İstekleri

İklim istekleri

  • Ahududu genelde bol güneşli, rüzgardan korunmuş, yeterli toprak rutubeti olan yerler ahudutları için en uygun alanları oluştururlar.
  • Ahududu genel olarak soğuk, ılıman iklim bölgelerinin bitkileridir. Ancak bazı çeşitleri sıcak ılıman iklim bölgelerine adapte olabilmektedirler.
  • Kış aylarında şiddetli donlara (-20 0C, -25 0C’ye kadar) oldukça dayanıklıdır.
  • Meyve olgunluk dönemi Haziran–Ağustos aylarında gerçekleşmektedir.
  • Ahududu yetiştiriciliğinde hava oransal neminin genellikle yüksek olması istenir.
  • Kışları çok ılık, yazları çok sıcak ve kurak olan bölgelerde ahududu yetiştiriciliği yapılmamalıdır.
  • Yüksek oranda hava nemine karşılık bahçenin iyi havalanması, hava akımının sağlanması da gerekmektedir.
  • İlkbahar aylarında uzun süren sis olayları da tozlanma ve döllenme üzerinde olumsuz yönde etkileri olmaktadır. Bu gibi durumlarda şekilsiz meyve, eksik meyve tutumu, kalitesiz meyve ve verim az olur.
  • Ahududu yetiştiriciliğinde güneşlenmenin de büyük önemi vardır. Yeterli güneşlenme, daha iyi bir sürgün gelişimi sağlar, sürgünlerin pişkinleşmesini ve kışa daha kuvvetli girmelerine yardımcı olur. Böylece sürgünlerin şiddetli donlara dayanıklılıkları artar.
  • İyi bir güneşlenme meyve kalitesini ve verimliliğini de artırır.
  • Gölgede yetişen ahududu sürgünleri uzun boylu ancak cılız, boğum araları uzun, donlara ve hastalıklara hassas olurlar.

Toprak İstekleri

  • Ahududular orta veya orta-küçük çalılardır ve özel bir toprak isteği göstermezler. Bununla beraber, ahududu yetiştiriciliği organik maddelerce zengin, derin, geçirgen, yarı asit, hafif veya orta bünyeli, su tutma kapasitesi yüksek topraklarda başarılı şekilde yapılır.
  • Sürekli toprak nemi sağlanmalıdır. Bu nedenle drenajı sağlanmış, ağır bünyeli topraklarda da uyum sağlamaktadır.
  • Toprak olarak hafif asit ve nötr topraklardan hoşlanmaktadır. pH aralığı 5,5-7 olan topraklarda en gelişmesini gösterir.

Bazı çeşitler

CANBY: Erkenci bir çeşittir. Meyveleri büyük, konik, parlak kırmızı renktedir. Meyve eti kalın ve lezzetlidir. Dallar dağınık ve dikenli yapıdadır. Taze olarak tüketilmeye elverişli muhafazaya diğer çeşitlere oranla daha dayanıklıdır. Derin dondurma yöntemi için uygun bir çeşittir.

VETEN: Erkenci veya orta erkenci bir çeşittir. Dikimden iki veya üç yıl sonra en yüksek verimi verir. Meyvesi; uzun orta büyüklükte kırmızı aroması iyidir. Ürün verimi soğuklara dayanıklı ancak botrytis cineria ve didymella applanata ya hassastır.

MALLİNG ADMİRAL: Orta mevsimde meyve veren bir çeşittir. Meyveleri büyük konik yapıda olup turuncu –kırmızı karışımı renge sahiptir. Meyve aroması azdır. Yüksek ürün verir ve virüs enfeksiyonlarına karşı toleranslıdır. Yetiştiriciliği kolay ve kötü toprak koşullarına adapte olabilen bir çeşittir.

GLEN GLOVA: Orta mevsimde meyve veren bir çeşittir. Ürün verimi yüksektir. Meyveleri orta büyüklükte soluk kırmızı meyvesi sıkı güzel aromalıdır. Çok amaçlı kullanıma uygundur. Özellikle dondurulmuş olarak konserve yapımı ve reçel yapımında kullanılır. Dalları orta uzunlukta yarı dik güçlü ve çok sayıda gelişir. Virüslere karşı toleransızdır.

VİLLAMETREM: Orta mevsimde meyve veren bir çeşittir. Meyveleri iri uzun yapıda olup koyu kırmızı renkte meyve eti sıkıdır. Dalları; güçlü uzun ve dikenlidir. Konserve ve derin dondurma için uygundur. Sıcak ve kurak iklimler için uygun değildir.

SCHÖNEMANN: Geç olgunlaşan bir çeşittir. Meyveleri iri uzun konik parlak koyu kırmızı meyve eti sıkı ve kalitelidir. Verimi orta sürgün oluşturması iyidir. Marmara bölgesine iyi uyum göstermiştir.

AUTUMN BLİSS: Geç olgunlaşan bir çeşittir. Sonbaharda Ağustos ortasından ekim ortasına kadar ürün verir. Meyveleri; orta büyüklükte yuvarlak parlak kırmızı renkte ve güzel aromalıdır. Aşırı güneş ışığına karşı hassastır.

SEPTEMBER: Geç olgunlaşır. Sonbaharda Eylül-Kasım ayları arasında ürün verir. Meyveleri orta büyüklükte parlak kırmızı renkte ve çok suludur. Meyve aroması orta düzeydedir. Meyveler ufalanmaya eğilimlidir. Ürün verimi düşüktür.

RUBİN: Bursa yöresinde en çok yetiştirilen bir çeşittir. Kalite ve verim yönünden makbul değildir.

Çeşit seçimi yaparken nelere dikkat etmeliyiz?

  • Çeşit bulunduğu iklim ve toprak özelliğine uygun,
  • Verimli ve hastalıklara dayanıklı,
  • Pazarın aradığı bir çeşit,
  • Yola ve taşımaya dayanıklı,
  • Bitkisi kuvvetli gelişen.
  • Ayrıca meyveler taze olarak veya meyve işleyen bir kurulaşa pazarlanması durumlarında farklı çeşit gerektirmektedir.

Yıllık Bakım

İlkbahardan sonbahara kadar sık sık ot mücadelesi amacıyla toprak işlemesi yapılır. Her yıl ocak başına 2-3 kg çiftlik gübresi verilir. Her birinden 12-15 gr olmak üzere azotlu fosforlu potaslı gübre verilir. Sulama karık veya yağmurlama şeklinde yapılır. Özellikle hasat zamanı fazla sulama yapılır. Ancak hasat zamanı karık usulü sulama yapılmalıdır. Taban suyu seviyesi 90 cm den daha yukarı olmamalıdır. Ahududular kök bölgesinde aşırı su istemezler. Ahududu bitkisinin kökleri çok yıllık sürgünleri ise iki yıllıktır. Kırmızı ahududu kök sürgünleri kök çelikleri doku kültürü ile siyah ve mor ahududu ise uç daldırması yaprak-göz çelikleri ve doku kültürü yöntemleri ile çoğaltılabilmektedir.

Çoğaltılması

Ahududu bitkisinin kökleri çok yıllık, sürgünleri ise iki yıllıktır. Kırmızı ahududu kök sürgünleri ,kök çelikleri doku kültürü ile ; Siyah ve mor ahududu ise uç daldırması yaprak – göz çelikleri ve doku kültürü yöntemleri ile çoğaltılmaktadır.

VERİM – HASAT

Bir dekardan 1000-25000 kg meyve alınır. Bitkinin; ekonomik ömrü 12-15 yıldır. Hasat çeşitleri itibariyle değişiklik göstermektedir. Erken dönemde meyve veren çeşitlerde hasat haziran ayı içerisinde başlar. Daha geç dönemde meyve veren çeşitlerde ise hasat ağustos ayı içerisinde başlayıp eylül ayı sonlarına kadar devam eder. Ahududu meyveleri çiçeklenmeden 20-25 gün sonra hasat olgunluğuna gelir. Hasat; sabah erken saatlerde 2-3 gün ara ile elle toplanarak yapılır. Meyveler 500-1000 gr arasında meyve alan küçük plastik kaplara toplanmalıdır. Üzeri jelatinle kapatılarak tek kat kasalara dizilmelidir.

Faydaları

  1. Tansiyonu düşürür.
  2. Kanı temizler, vücutta biriken zehirli maddelerin atılmasını sağlar.
  3. Yapraklarının usaresi (özü) terletir ve idrar söktürür.
  4. Bağırsakların çalışmasını düzene sokar. Kabızlığı giderir.
  5. Ateşi düşürür. Vücuda dinçlik verir.
  6. Suyu: Böbrek ve safra kesesi taşlarına, nikriz hastalığına çok faydalıdır.
  7. Boğaz, Bademcik ve göz iltihablarında kullanılır.
  8. Göz iltihaplanmalarında suyuyla pansuman yapıldığında şifa verir.
  9.  

    Zayıflamaya yardımcı olur.

  10. vücutta oluşan kırışıkları azaltır.
  11. hamile ve emziren kadınlar için faydası vardır.
  12. doğurkanlığı arttır.

SİZLERE DAHA İYİ HİZMET VEREBİLMEK İÇİN BİZLERE YORUM KISMINDAN DÜŞÜNCELERİNİZİ PAYLAŞMANIZ BİZİM İÇİN ÇOK ÖNEMLİDİR….

BU YAZIMIZDA AKLINIZA TAKILAN BÜTÜN SORULARI YORUM KISMINDA BİZLERE SORABİLİRSİNİZ… 

SAĞLIKLI VE VERİMLİ GÜNLER DİLERİZ.

Önerilen makale: Kiraz yetiştiriciliği

 

 

 

Yorum Yap

Yazar Hakkında

Yorum Yap

Yorumlar (0)